Conjugación del verbo hincar
Todas las formas de hincar, organizadas por modo y tiempo. Es un verbo irregular: las formas de abajo no siguen el modelo regular.
Dónde este verbo se sale del modelo
La raíz pasa de hinc- a hinqu-. Ocurre en: pretérito indefinido, presente de subjuntivo, imperativo.
Las formas resaltadas en la tabla son las que se apartan del modelo regular.
Indicativo
Presente
| yo | hinco |
|---|
| tú | hincas |
|---|
| él/ella | hinca |
|---|
| nosotros | hincamos |
|---|
| vosotros | hincáis |
|---|
| ellos/ellas | hincan |
|---|
Pretérito indefinido
| yo | hinqué |
|---|
| tú | hincaste |
|---|
| él/ella | hincó |
|---|
| nosotros | hincamos |
|---|
| vosotros | hincasteis |
|---|
| ellos/ellas | hincaron |
|---|
Pretérito imperfecto
| yo | hincaba |
|---|
| tú | hincabas |
|---|
| él/ella | hincaba |
|---|
| nosotros | hincábamos |
|---|
| vosotros | hincabais |
|---|
| ellos/ellas | hincaban |
|---|
Futuro simple
| yo | hincaré |
|---|
| tú | hincarás |
|---|
| él/ella | hincará |
|---|
| nosotros | hincaremos |
|---|
| vosotros | hincaréis |
|---|
| ellos/ellas | hincarán |
|---|
Subjuntivo
Presente de subjuntivo
| yo | hinque |
|---|
| tú | hinques |
|---|
| él/ella | hinque |
|---|
| nosotros | hinquemos |
|---|
| vosotros | hinquéis |
|---|
| ellos/ellas | hinquen |
|---|
Imperfecto de subjuntivo
| yo | hincara |
|---|
| tú | hincaras |
|---|
| él/ella | hincara |
|---|
| nosotros | hincáramos |
|---|
| vosotros | hincarais |
|---|
| ellos/ellas | hincaran |
|---|
Condicional
Condicional simple
| yo | hincaría |
|---|
| tú | hincarías |
|---|
| él/ella | hincaría |
|---|
| nosotros | hincaríamos |
|---|
| vosotros | hincaríais |
|---|
| ellos/ellas | hincarían |
|---|
Imperativo
Imperativo
| tú | hinca |
|---|
| usted | hinque |
|---|
| nosotros | hinquemos |
|---|
| vosotros | hincad |
|---|
| ustedes | hinquen |
|---|