Conjugación del verbo funcar
Todas las formas de funcar, organizadas por modo y tiempo. Es un verbo irregular: las formas de abajo no siguen el modelo regular.
Dónde este verbo se sale del modelo
La raíz pasa de func- a funqu-. Ocurre en: pretérito indefinido, presente de subjuntivo, imperativo.
Las formas resaltadas en la tabla son las que se apartan del modelo regular.
Indicativo
Presente
| yo | funco |
|---|
| tú | funcas |
|---|
| él/ella | funca |
|---|
| nosotros | funcamos |
|---|
| vosotros | funcáis |
|---|
| ellos/ellas | funcan |
|---|
Pretérito indefinido
| yo | funqué |
|---|
| tú | funcaste |
|---|
| él/ella | funcó |
|---|
| nosotros | funcamos |
|---|
| vosotros | funcasteis |
|---|
| ellos/ellas | funcaron |
|---|
Pretérito imperfecto
| yo | funcaba |
|---|
| tú | funcabas |
|---|
| él/ella | funcaba |
|---|
| nosotros | funcábamos |
|---|
| vosotros | funcabais |
|---|
| ellos/ellas | funcaban |
|---|
Futuro simple
| yo | funcaré |
|---|
| tú | funcarás |
|---|
| él/ella | funcará |
|---|
| nosotros | funcaremos |
|---|
| vosotros | funcaréis |
|---|
| ellos/ellas | funcarán |
|---|
Subjuntivo
Presente de subjuntivo
| yo | funque |
|---|
| tú | funques |
|---|
| él/ella | funque |
|---|
| nosotros | funquemos |
|---|
| vosotros | funquéis |
|---|
| ellos/ellas | funquen |
|---|
Imperfecto de subjuntivo
| yo | funcara |
|---|
| tú | funcaras |
|---|
| él/ella | funcara |
|---|
| nosotros | funcáramos |
|---|
| vosotros | funcarais |
|---|
| ellos/ellas | funcaran |
|---|
Condicional
Condicional simple
| yo | funcaría |
|---|
| tú | funcarías |
|---|
| él/ella | funcaría |
|---|
| nosotros | funcaríamos |
|---|
| vosotros | funcaríais |
|---|
| ellos/ellas | funcarían |
|---|
Imperativo
Imperativo
| tú | funca |
|---|
| usted | funque |
|---|
| nosotros | funquemos |
|---|
| vosotros | funcad |
|---|
| ustedes | funquen |
|---|